Wat twee jaar lang niet ging, lukt sinds maart weer wel: ik heb een vaste, wekelijkse avondactiviteit. Iedere dinsdagavond oefen ik ‘Taijiwuxigong’. Ik heb gekozen voor iets wat ik al kende, wat lekker vroeg op de avond is en in zoverre vrijblijvend, dat niemand er last van heeft als ik een keer wegblijf. Maar dat gebeurt niet vaak, want ik vind het heerlijk om een uurtje te oefenen met dit Qigung systeem. We beginnen iedere avond met een aantal korte oefeningen waarvan de bewegingen uit de klassieke Taiji vorm komen. Door ze vaak te herhalen, open je gemakkelijker je energiemeridianen en maak je ze schoon. Iedereen oefent in zijn eigen tempo en op zijn eigen niveau. Je beweegt langzaam en aandachtig en de meeste oefeningen kun je zelfs op een stoel doen.

Ook de oefening die spontaan bewegen heet, kun je zittend meedoen. Het is mijn favoriete oefening omdat ik er mijn hoofd echt helemaal leeg mee kan maken. Het is best een bijzondere, onverwachte oefening, waar mensen in eerste instantie een beetje raar tegen aan kijken. Door een houding te kiezen waarbij je energiesysteem geactiveerd wordt, kun je de controle over je lichaam loslaten en de bewegingen volgen die in je opkomen. Mensen die net begonnen zijn met Taijiwuxigong gaan in eerste instantie vaak trillen, op hun voeten wippen en zelfs springen. In een volgende fase zijn de bewegingen heel divers, rondlopen, rekken, dansen, alles is mogelijk. Daarna zie je mensen vaak Taijivorm doen of in meditatie gaan.

Ik ben al sinds 2000 met deze qigung vorm bezig en heb mezelf alle opties wel eens zien doen. De laatste tijd ben ik voor mijn doen rustig, ik wissel rekken af met ontspannen. Dat is erg lekker omdat je werkelijk kunt voelen hoe je zo ruimte schept in je lijf. Heerlijk voor mijn computerschouders. Daarnaast fijn om te ontdekken dat je zo ook spieren rond je maag kunt ontspannen of zelfs het gebied bij je schaambeen.

Vorige week gebeurde er echter iets heel anders. Ik begon opeens heel fel flamenco te dansen en voelde een soort diepe frustratie in me omhoog komen. Nou is dat gestamp best pijnlijk op van die dunne taijislofjes, dus werd ik steeds bozer. Ik wilde gillen, vechten, mijn frustratie uitleven. Aan het eind van de oefening, was ik dat gevoel nog niet kwijt en daarom stelde ik een oefening voor waarin ik mijn boze energie eruit kon gooien. Maar terwijl ik dat deed, dacht ik opeens: ‘waarom zou ik dit gevoel zoveel ruimte geven, er zoveel belang aan hechten. Ik kan ook gewoon doorgaan met leven.’ Dus stelde ik een andere oefening voor die we wel vaker doen. Die kozen we en het was lekker om daar in op te gaan. Een kwartier later was alle frustratie verdwenen en fietste ik tevreden naar huis.

De toegift kwam terwijl ik met een kopje thee zat uit te puffen. Ik zag opeens waar mijn frustratie vandaan kwam. Het is echt bizar. Ik ben die frustratie al zo vaak tegengekomen, en evenzo vaak heb ik geprobeerd hem te doorgronden, de reden ervoor te vinden. Heel vermoeiend. Nu besluit ik een keer dat hij al die aandacht niet waard is, dat het me niet interesseert waar hij vandaan komt en poef, komt het oude oergevoel opeens omhoog en is alles een stuk helderder en logischer. Ik laat het spektakel, het drama los en daar is opeens een heel nuchter antwoord. Wonderlijk.

 ------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informatie over taijiwuxigong vind je op www.taijiwuxigong.com en www.buqi.net. In bijna alle grote steden kun je avondlessen taijiwuxigong volgen. Het beste kun je op www.google.nl ‘taijiwuxigong’ en de stad van je keuze intikken, dan rollen de docenten er vanzelf uit.

Reactie (5)