Second love
Wat heeft Nederland toch veel om trots op te zijn.
Via een artikel in de krant bezocht ik www.secondlove.nl en las de volgende introductie:
Voor hem: ‘Heb je dat ook wel eens?
Dat je weliswaar nog steeds gelukkig bent met je relatie, maar af en toe vindt dat monogaam zijn ook wel erg monotoon is? Je wilt geen problemen in je relatie, maar…de sleur maakt je er niet gelukkiger op? Heb je behoefte aan avontuur omdat thuis de sleur heeft toegeslagen? Kom dan hier in actie.
Life is short, have a Second Love!®’
En:
‘Voor Haar: Heb jij dat ook wel eens? Dat je voor je uit zit te staren en denkt: “Wat is mijn leven een sleur geworden.” Je wilt helemaal geen grote veranderingen in je leven, maar bent wel toe aan iets anders, iets nieuws, alleen voor jezelf. Doorbreek die sleur en doe eens iets gewaagds. Het leven is kort: geef jezelf hier een Second Love cadeau!’
Ik ben helemaal vóór uit het leven halen wat er in zit, mijn motto is Beter íéts beleven dan niets beleven en het gevoel van een spannende affaire ken ik ook.
Maar des te meer nog het verdriet om het bedriegen van mijn First love, de stress om het liegen en het gevoel steeds verder van mezelf te raken.
Oh, ja, de sleur is uit mijn relatie: we zijn al zeven jaar gescheiden. Dat avontuurtje ben ik dus niet zo goed aan gegaan.
Het kan, aan de andere kant, net zo leuk uitpakken als Rupert Holmes zingt in de Pina Colada Song:
So I waited with high hopes, then she walked in the place.
I knew her smile in an instant, I knew the curve of her face.
It was my own lovely lady, and she said, "Oh, it's you."
And we laughed for a moment, and I said, "I never knew"..
waar beide vaste partners onwetend van elkaar op zoek gaan naar een Second Love.
They live happily ever after, niks aan het handje, ‘You're the love that I've looked for, come with me, and escape.’
Het hele verhaal valt of staat – mijns inziens - met de afweging: Bedrieg ik mezelf? Bedrieg ik mijn First Love en zo ja, wil ik dat?
Psychologe Mira Kirshenbaum zegt in haar boek Verliefd op een Ander dat er niet zozeer iets ontbreekt in de relatie waardoor iemand een spannend avontuurtje begint, maar in het leven van de persoon zélf. Dat lijkt me de moeite van het uitzoeken waard voordat je je familie- en/of werkverhouding én die met je First Love en jezelf op het spel zet. ‘Het is de keuze tussen helemaal geen aandacht of nog een beetje aandacht,’ zuchtte een getrouwde kennis van me bij wie het spannende Second Love verhaal toch niet helemaal lekker zat. Naast de angst betrapt te worden door zijn First Love, familie, collega’s of kinderen, vond hij het vooral ergens niet eerlijk van en voor zichzelf. En hij vroeg zich af of het hem een beter mens maakte, want daarvoor was hij toch op de aarde gekomen: om deze een beetje beter achter te laten. Misschien is dat wel waardoor de begintekst van dit verhaal zo veel te makkelijk en waardeloos op mij overkomt: draagt het bij aan onze groei als mens?
Ach, dat zal veel Second Lovers wellicht (g)een zorg zijn. En zo lang de First Love net zo enthousiast reageert op deze nieuwe hobby als op de inschrijving voor –noem een dwarsstraat – de Dam tot Dam loop, is er geen vuiltje aan de lucht.
