Vorige levens

 

Je gelooft er in of niet, vorige levens. Mij maakt ’t niet veel uit. Ik heb mijn handen meer dan vol aan dit leven. Maar soms kom je vanzelf een vorig leven tegen. Dat gebeurde mij laatst toen ik naar Culemborg ging om afspraken te maken voor de presentatie van het boek ‘Ik geloof het wel’, dat ik met Annemiek Schrijver schreef.

Nadat allerlei andere locaties waren afgevallen wegens bezet of veel te duur, schoot mij ineens een gebouw te binnen uit mijn vorige leven: ‘De Open Hof’ te Culemborg. En ja, ze waren daar nog beschikbaar op zaterdag 5 juni aanstaande…

Ik was er een uurtje te vroeg voor de afspraak met de beheerder. Stond op het Chopinplein in de regen, met uitzicht op het balkon en het raam van het appartement waar Brigitte twintig jaar geleden woonde en waar we samen zoveel beleefden. Achter het venster hingen andere gordijnen. Ik liep de geheel gemoderniseerde boekhandel binnen waar ik vroeger mijn boeken kocht, en ja, ze waren bereid om voor deze voor hen vreemde meneer toch wat ansichtkaarten voor zijn nieuwe boek ‘De Goeroe’ op de toonbank te leggen. Deed wat boodschappen bij een supermarkt die intussen een andere naam droeg. Bevreemdende ervaring: een biotoop die mij ooit zo vertrouwd was, en die nu toch leek op een droom waar ik mij flarden van herinner. Zoals ons hele verleden vaak zo vluchtig is als een droom. Je hebt het ooit meegemaakt, maar in het nu is het niks meer. ‘It was real then, it is illusion now’, zei Sogyal Rinpoche ooit tegen me, in een vorig leven, toen ik nog voor de televisie werkte.

Vervolgens naar de Open Hof. Daar had Annemiek haar eigen déja-vu ervaring: ze was helemaal terug in wat zij noemt de gereformeerde betonnen bunkers uit haar jeugd, die allemaal zo’n paradoxale naam als ‘De Open Hof’ hadden. Maar ík was terug bij de vele sacrale-dansavonden die Brigitte daar heeft gegeven, bij het grote feest ter gelegenheid van haar dertigste verjaardag, bij de presentatie van mijn vorige roman ‘Het Sacrament van Sophie’. Allemaal ooit op die plek een realiteit, illusie nu.

En dan de vriendelijke ontvangst door de huidige beheerder die de veelbelovende naam Sint droeg. We zaten in het kamertje waar ik zoveel mooie momenten heb doorgebracht met de vorige beheerders, Roel en Gretha, die goede vrienden van ons waren geworden en intussen ook hun eigen wegen zijn gegaan. Maar nu was ik ‘slechts op bezoek’ in een van de vele kamers uit een voorbij verleden.

Vriendelijke man, mijnheer Sint. Hij gaat zorgen dat ’t een mooi feestje wordt, die 5^e juni. En hij vertelde dat hij als sportleraar nog met mijn zoon Job op skivakantie is geweest, die toen in Culemborg op de school zat waar hij docent was. Job is nu zelf docent, andere plaats, andere school. En vader.

Binnenkort zal ook de boekpresentatie van 5 juni weer tot een vorig leven behoren. Misschien ook voor de lezer/es van dit stukje. Je bent welkom. Het begint om 14.30. Maar meld je wel even aan, bij Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. . Want er kunnen maar driehonderd mensen in De Open Hof, en Sint moet voldoende koffie, thee en andere drankjes inkopen.

Ik hoop dan weer veel mensen te ontmoeten uit vorige levens. En wie weet nieuwe mensen om een toekomstig vorig leven mee te beginnen. Ik geloof bij nader inzien dat ik toch in vorige levens geloof, de voorbije en de toekomstige. En in één vast punt: Brigitte, die al zoveel vorige levens met mij deelde, en hopelijk nog veel toekomstige. Al weten we met het ouder worden steeds zekerder dat alle levens ooit vorige levens zullen zijn…